Węże wysp Cykladzkich

W odróżnieniu od stosunkowo ubogiej fauny, na Cykladach żyją licznu i ciekawi przedstawiciele rodziny gadów. Najciekawsza z nich jest niewątpliwie jest rodzina węży. Wszystkie węże żyjące na Cykladach są pożyteczne, łagodne i nieszkodliwe dla człowieka - z wyjątkiem jednego gatunku: żmiji lewantyńskiej - vipera lebetina. Pierwszym przedstawicielem, którego przedstawimy jest wąż piaskowy - eryx jaculus (ang. sand boa). Ten ciekawy i łagodny wąż spotykany jest na terenie większości wysp archipelagu Cyklad. Kolejnym interesującym wężem jest połóz stepowy - elaphe quatuor lineata (ang.  four lined snake). Nna wyspie Amorgos wystepuje jego endemiczna odmiana - Amorgos elaphe quatuor lineata. Kolejny ciekawym i pieknym przedstawicielem jest wąż leopardzi (elaphe leopardina). Dwóch kolejnych przedatawicieli należy do gatunku columber jugularis. Wyróżniamy tu dwa podgatunki columber jugularis znane w pod angielskimi nazwami dahl's whip snake i large whip snake. Nastepnym przedstawicielem jest wąż ślepy - typhlops (ang. blind snake). Jedynym jadowitym gadem wystepującym na cykladach jest żmija lewantyńska -  vipera lebetina.  Ta  osiągająca długość 1,4 metra żmija występuje jedynie na wyspach Milos i Kimolos. Prowadzi nocny tryb życia. Ukąszenie żmiji jest niebezpieczne szczególnie dla dzieci, osób starszych i mających problemy z układem krążenia. Jest pod tym względem porównywalna z naszą rodzimą żmiją zygzakowatą - vipera berus. Przypadki ukąszeń (podobnie jak w Polsce) są jednak bardzo sporadyczne.  Ta najbardziej znana i najpięknięjsza przdestawicielka węży jest niestety przedmiotem nieustających polowań. Oblicza się, że ponad ogółem 1000 egzemplarzy węży jest wywożonych nielegalnie za granice Grecji (głównie do Włoch i Niemiec). Węże szczególnie zaś połaz stepowy i wąż leopardzi cieszą się tradycyjną sympatią mieszkańców wysp. Do dziś zdarza się, że przy wiejskich chatach wystawiane są spodeczki wypełnione mlekiem - dla węży opiekunów domu.

wg.   "The book of the Cyclades", Gaia/Earth Publications, 1995
oraz "Jadowitych węży świata" - W. Jaroniewskiego WSiP 1988